Granica

Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu do 90 dni jest nowy dowód osobisty (w dobrym stanie) lub paszport. Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym, a w przypadku podróżowania z paszportem, czy jest on ważny minimum 6 miesięcy ponad planowany okres pobytu i jest w nim aktualne zdjęcie. Wewnątrz Unii Europejskiej nie ma granic celnych. Turyści podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu ilości zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego, czyli np. max. 200 szt. papierosów, albo 50 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l mocnego alkoholu (np. wódki lub spirytusu), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 I wina musującego), 110 l piwa. Osoby poniżej 17 roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych ani tytoniowych. Polscy turyści, podobnie jak obywatele innych krajów UE, nie mogą ubiegać się o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych w krajach unijnych.

Kuchnia

Dania mięsne z wyjątkiem potraw z renifera, łosia i niedźwiedzia, są podobne do dań europejskich. Desery owocowe są najczęściej przyrządzane z fińskich malin błotnych, jagód i borówek. Do obiadu i przy innych okazjach pije się często mleko lub kefir. Piwo jest popularniejsze niż wino. Jako danie główne lub dodatek podaje się gorące, wysokokaloryczne potrawy, takie jak wątróbka, śledź, rzepa i kapusta, a także zapiekanki z marchewki lub ziemniaków. Bardzo popularne są dania rybne z sielawy, śledzia, łososia i pstrąga. Prostym i smacznym posiłkiem jest świeży chleb razowy, posmarowany masłem, z żółtym serem, podawany z zimnym mlekiem lub piwem. Często je się karjalan piirakka - pieróg karelski, mały, płaski, wrzecionowatego kształtu placek z mąki żytniej, nadziewany ryżem. Kilka typowych potraw w Laponii to: mięso renifera (poro) w różnej postaci: skrobanego gulaszu, pieczeni i wędzonej wędliny. Rogacz ten jest zwierzęciem domowym, hodowanym dla mięsa i skór. Dobre jest mięso łosia, potrawy z ryb występujące w potokach północnej Finlandii. Warto spróbować owoce mereszki, maliny błotnej - lakka, które należą do rzadkich przysmaków; rosną tylko na trudno dostępnych bagnach lapońskich. Spożywa się je w postaci doskonałych likierów, dżemu, na surowo dodawane są np. do lodów.

Zakupy

Sklepy czynne są przeważnie w godz. 9-21 w dni powszednie i 9-18 w soboty. W Laponii, w Saariselkä jest duży supermarket samoobsługowy, który jest czynny od godz. 9.00 do 21.00 w każdy dzień roku. Nie ma banku, ale jest automat do pobierania euro z kart kredytowych. Możliwości zakupu pamiątek w Laponii są nieograniczone. Najatrakcyjniejsze dla turystów są wyroby miejscowego rękodzieła: kolorowe stroje lapońskie, rozmaite wyroby z rogów i kości renifera, a także garbowane skóry renifera, słynny likier Lakka (zrobiony z występującej tylko na bagnach lapońskich maliny błotnej), gustowne przedmioty codziennego użytku itp. Wyjątkowym rajem dla kupujących jest wielkie centrum handlowe w wiosce św. Mikołaja pod Rovaniemi.

Zdrowie

Nie ma obowiązku szczepień. Finlandia jest krajem o bardzo wysokim poziomie higieny. Nie należy obawiać się zatruć jedzeniem. Wodę można pić prosto z kranu. Koszt wizyty u lekarza prywatnego wynosi ok. 40 EUR. Doba w szpitalu prywatnym kosztuje ok. 200 EUR (nie licząc badań, leków, zabiegów itp.). W publicznych ośrodkach zdrowia także obowiązuje częściowa odpłatność za korzystanie z pomocy medycznej (np. kilkadziesiąt EUR za wizytę lekarską, 26 EUR za każdy dzień pobytu w szpitalu) oraz odpłatność za kupowane lekarstwa. Wydatki te pokrywa osoba, której udzielana jest pomoc medyczna. W razie wystąpienia drobnych dolegliwości można pójść do apteki lub najbliższego ośrodka zdrowia. Hotele pomagają w znalezieniu lekarza lub dentysty. Antybiotyki można kupić tylko na receptę. Dobrze jest zabrać ze sobą zapas zażywanych regularnie leków. Na wszelki wypadek trzeba mieć opakowanie z nazwą generyczną leku, umożliwiającą uzupełnienie zapasów. Recepta i list od lekarza pozwolą uniknąć problemów związanych z zażywaniem pewnych środków.

Zwyczaje

Kulturę fińskiego narodu charakteryzują następujące składniki: poczucie więzi z naturą, równouprawnienie, chłopska prostota i ścisłe przestrzeganie norm „dobrego życia”. Finowie są godni zaufania, skromni, punktualni, wrażliwi i chętni do zdobywania wiedzy. Do fundamentalnych cech Fina należy także pracowitość, wytrzymałość, odwaga, upór, ale także chęć odegrania się, zawiść. Zespół wszystkich wymienionych wyżej cech określa się w języku fińskim krótko: dany człowiek posiada sisu. W dawnych, ciężkich czasach posiadanie „sisu” pomagało przetrwać ciężkie chwile. Ale niektóre z tych cech charakteru nie pasują do elastycznej, międzynarodowej rzeczywistości, do lekkości i elegancji salonów, w których obracają się biznesmeni. Nie pasuje do nich także nadużywanie alkoholu. Finowie bowiem lubią mocne trunki i mają niestety słabe głowy. Finowie zachowują się powściągliwie, zwłaszcza w stosunku do cudzoziemców. Przy powitaniu jest dopuszczalne podanie ręki, ale nie wypada się obejmować. Wielu Finów traktuje gadatliwość ze zdziwieniem czy podejrzliwością – tutaj milczenie jest złotem. Przy odwiedzaniu fińskiej rodziny obowiązują proste zasady – zawsze należy zdjąć buty przed wejściem do domu i nigdy nie odrzucać propozycji skorzystania z sauny lub wypicia kawy.