Granica

Obywatele RP mogą się swobodnie przemieszczać w ramach Unii Europejskiej. Dokumentem podróży potrzebnym do wjazdu i pobytu jest dowód osobisty lub pasz-port. Wewnątrz Unii Europejskiej nie ma granic celnych. Turyści podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu ilości zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego. Bez cła można przywieźć: 200 szt. papierosów, 10 l spirytusu, 20 l wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (np. sherry, porto), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 l wina musującego), 110 l piwa. Polscy turyści, podobnie jak obywatele innych krajów UE, nie mogą ubiegać się o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych w krajach unijnych.

Kuchnia

Mówi się, że belgijskie jedzenie to mieszanka jakości pochodzącej z francuskiej kuchni i ilości – z kuchni niemieckiej. Frytki są składnikiem prawie wszystkich dań i najłatwiej je znaleźć w barach lub ruchomych wózkach zwanych: friterie lub frietkot. Inną specjalnością tego kraju jest piwo, które produkuje się w dziesiątkach odmian. Piwo dodaje się także do potraw, jak np.: carbonade – gęsta zupa z wołowiną, lub królik w piwie Gueuze. Piwa zbożowego dodaje się do ryb, piwa jasnego – do kurczaka lub białego mięsa, ciemne piwo – do ciemnego mięsa, piwa owocowego lambic – do deserów. Najpopularniejszym przysmakiem belgijskim jest czekolada. Tajemnicą dobrego gatunku jest wyrób ręczny nawet najmniejszych czekoladek. Najsłynniejsza marka to Guylian, a najoryginalniejsza: pralinki z owocami morza.

Zakupy

Najbardziej charakterystycznymi zakupami są czekoladki, ręcznie robione koronki, diamenty, antyki, kryształy, a także komiksy. Najdroższe sklepy znajdują się w Brukseli, na wschód od Grande Place. Piękne, ręcznie wykonane koronki można znaleźć w Brukseli i w Brugii. Najbardziej znaną ulicą handlową w stolicy jest Rue Neuve, pełna butików, domów towarowych i galerii handlowych. Antwerpia to światowa stolica diamentów. Do typowych turystycznych zakupów trzeba też zaliczyć: sery, wafelki, 500 gatunków piwa i szklanek do piwa oraz czekolada. Ręcznie wyrabiane belgijskie pralinki (nadziewane czekoladki) nie mają sobie równych. Warto sięgnąć po wyroby takich firm, jak Wittamer, Nihoul, Neuhaus, Godiva i Leonidas. W niektórych lepszych chocolatiers można poprosić o o un ballotin de pralines (pudełko czekoladek) lub wybrać te, na które ma się ochotę. Sprzedaje się je na wagę, z reguły w ładnym opakowaniu. Pralinki dostępne są w całym kraju. Interesujące są ręcznie tkane gobeliny: większe i mniejsze, zarówno o tradycyjnych wzorach, jak i współczesnych.

Zdrowie

Nie są wymagane szczepienia. Nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Turyści korzystający z wyjazdów zorganizowanych przez biura turystyczne są obowiązkowo ubezpieczeni w zakresie kosztów leczenia. Pozwala ono na skorzystanie z usług służby zdrowia. Przy jednorazowej wizycie lekarskiej turysta zazwyczaj pokrywa z swoich środków pieniężnych jej koszt, jak również wykupuje zlecone receptą lekarstwa. Po powrocie do kraju, na podstawie rachunków, poniesione koszty są refundowane przez towarzystwa ubezpieczeniowe. W przypadku cięższych zachorowań odpowiedzialność finansowa i prawna spoczywa od razu na ubezpieczycielu. Warunkiem jest natychmiastowe powiadomienie tzw. centrali alarmowej o zachorowaniu. Cena standardowej wizyty lekarskiej wynosi ok. 30–35 EUR, doba pobytu w szpitalu – ok. 250 EUR.

Zwyczaje

Społeczeństwo Belgii jest bardzo zróżnicowane, a nawet spolaryzowane. Prawie 60% - to Flamandowie, a ponad 30% - Walonowie; 75% - to katolicy, a prawie 25% - protestanci. Oficjalne języki to francuski, niderlandzki oraz niemiecki, którym mówi ok. 1%. Co dziesiąty Belg mówi po włosku, hiszpańsku, grecku, arabsku albo turecku. Powyższe podziały powodują, że w kraju nie dominuje jedna kultura, ani jedna tożsamość narodowa. Każda dziedzina życia ma różne cechy indywidualne.