Granica

Przy wjeździe do Sri Lanki wymagana jest wiza. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi minimum rok. Obowiązujące przepisy celne nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Dozwolony jest wwóz towarów wolnych od cła: 250 papierosów lub 50 cygar, lub 250 g tytoniu, lub każdy z tych towarów w odpowiednich proporcjach, 1 litr wysoko procentowego alkoholu powyżej 22% obj. lub 2 litry wyrobów winiarskich i 5 litrów piwa. Prosimy zachować ostrożność przy kupowaniu roślin lub wyrobów pochodzenia zwierzęcego i nie dać się zwieść zapewnieniom sprzedawcy ani przedkładanym certyfikatom. Istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że roślina bądź zwierzę objęte są konwencją waszyngtońską o ochronie gatunków lub też nie będzie możliwości wwozu tego rodzaju pamiątek do Polski. Urząd celny w Polsce, a także celnicy lankijscy mogą zarekwirować pamiątki lub wymierzyć karę grzywny. Antyków liczących ponad 50 lat nie wolno wywozić ze Sri Lanki. Ograniczeniom podlega także wywóz rzadkich książek oraz ręcznie zapisanych liści palmowych. Kamienie szlachetne i biżuterię na własny użytek można wywozić bez cła za okazaniem dowodu zakupu. Na krótko przed wylądowaniem w Colombo każdy pasażer otrzymuje deklarację wjazdową, którą należy wypełnić czytelnie, dużymi drukowanymi literami. Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

Kuchnia

Najpopularniejszym daniem jest ryż z przyprawą curry (czasem bardzo ostrą), do którego dodaje się warzywa, mięso, ryby, ale także kurczaka, suszoną rybę, wołowinę lub baraninę. Potrawy dla wegetarian przyrządzane są z warzyw i owoców, takich jak banany, jackfruity, a także z ziemniaków, fasoli czy marchwi. Bardzo rozpowszechnionym dodatkiem jest mallung - smażone, posiekane, podłużne zielone liście, skropione sokiem z cytryny i przyprawione. Żaden posiłek nie byłby kompletny bez parripu - czerwonej soczewicy. Najczęstszymi w kuchni przyprawami są: świeże i sproszkowane chilli, cynamon, kurkuma, sproszkowane curry, czosnek, mleczko kokosowe. Na południu wyspy bardzo popularnym daniem jest ambul thiyal, marynata zazwyczaj z tjuny (kwaśna ryba) z curry. Unikalne lankijskie potrawy składają się z placków - hoppers, które zazwyczaj spożywane są na śniadanie lub podwieczorek, jest to mały naleśnik, smażony na dużym ogniu, z jajkiem w środku lub z dodatkiem miodu i jogurtu. Produktem, który może zastępować ryż jest pittu - wymieszane razem mąka i wiórki kokosowe, gotowane na parze w bambusowej formie o kształcie walca. Z napojów pije się arak, narodowy trunek Sri Lanki. Wódkę tę pija się czystą lub w koktajlach z sokiem pasiflory. Podstawą araku jest sok z kwiatów palmy. Destyluje się go i przechowuje latami w drewnianych beczkach. Innym trunkiem jest wino palmowe toddy, które pije się głównie na wsi. Oprócz gatunków importowanych można napić się piwa lankijskiego Three Coins, Royal Pilsner, Lion Lager. Herbatę pija się o każdej porze dnia i nocy. Najlepsza herbata pochodzi z regionów wyżynnych, z okolicy Nuwara Eliya. Kawę najczęściej serwuje się bardzo słabą. W dni Poya, na które przypada pełnia księżyca, zabroniony jest wyszynk alkoholu. Według buddystów w dniu pełni narodził się Budda, również w dniu pełni doznał on objawienia, a także umarł. Dlatego, by uczcić pamięć proroka, w czasie pełni nie serwuje się i nie pije alkoholu.

Zakupy

Na Sri Lance kupuje się przede wszystkim przyprawy i herbatę. Przyprawy - m.in. curry, cynamon, gałkę muszkatołową, kardamon, goździki, pieprz i wanilię - najlepiej zakupić na jednej z plantacji przypraw po drodze do Kandy (droższe, ale jakość w 100% gwarantowana), a herbatę podczas wizyty na plantacji w głębi kraju (można wywieźć bez cła max. 3 kg herbaty). W trakcie objazdu wyspy można kupić wiele pamiątek, od drewnianych figurek słoni Perahera po szafiry i rubiny. Nie obowiązują stałe ceny, handel polega na targowaniu się. W wielu miejscach kupić można wyroby z drewna i tkaniny, zwane batikiem (specjalnie woskowane i ręcznie barwione tkaniny). W czasie zwiedzania warsztatów rzeźbiarskich będzie możliwość obejrzenia wielu wartościowych przedmiotów wytworzonych przez miejscowych artystów. Maski z drewna są bardzo kolorowe, demonicznie ucharakteryzowane i dostępne w różnych rozmiarach. Po niższych, niż gdzie indziej, cenach można kupić kamienie szlachetne. Z instrumentów muzycznych popularne są głównie bębenki, których używa się podczas świąt religijnych. Z drewna wykonuje się ponadto flety i tamburiny, natomiast z mosiądzu - trąbki. Wyroby ze srebra są specjalnością prowincji Kandyan. Wytwarzane są tam nie tylko przedmioty użytkowe (patery, sztućce, świeczniki, podstawki), lecz również srebrne bibeloty i biżuteria. Wyroby z mosiądzu pochodzą podobnie jak wyroby ze srebra z okolic Kandy. Wśród nich znajdują się ozdobne pudełka, figurki, tace, wazoniki, świeczniki i inne. Wyroby z trzciny, bambusa i tartanu można kupić wszędzie. Najczęściej są to maty, plecione torebki, kosze, kapelusze i drobne przedmioty gospodarstwa domowego. Nie należy kupować filmów do slajdów, ponieważ ze względu na przechowywanie w wysokiej temperaturze nie nadają się one zwykle do wykorzystania.

Zdrowie

Nie ma obowiązku szczepień ochronnych, ale zaleca się wcześniejsze zaszczepienie przeciwko żółtaczce typu A i B oraz tężcowi. Istnieje niewielkie ryzyko malarii w całym kraju, w ciągu całego roku. Jeśli zajdzie potrzeba skorzystania z porady lekarskiej, należy powiadomić recepcję hotelu. Niemal w każdym hotelu jest zatrudniony lekarz. Porada lekarska jest płatna w gotówce na miejscu. Koszt dziennego pobytu w szpitalu publicznym wynosi około 30 USD plus wynagrodzenie lekarza i koszt medykamentów. Leki można kupić w aptekach oznaczonych czerwonym krzyżem i w drogeriach. Woda nie nadaje się bezpośrednio do spożycia; nawet do mycia zębów powinniśmy używać butelkowanej, w którą można się zaopatrzyć w każdym hotelu, czy sklepie spożywczym. Do konsumpcji nadaje się tylko jedzenie ugotowane (dotyczy to też warzyw). Nieufnie należy podchodzić do sałatek, zwłaszcza z zawartością majonezu. Warto przypomnieć kilka ważnych reguł dotyczących przebywania na słońcu: należy stopniowo przyzwyczajać skórę do silniejszego promieniowania, skórę nieopaloną lepiej okryć lekką odzieżą i stosować krem z silnym filtrem przeciwsłonecznym; należy unikać słońca w południe zawsze dobrze poszukać cienia. Tak również można się opalić.

Zwyczaje

Na wyspie występuje wielonarodowościowa struktura ludności. Nietrudno jest nawiązać kontakt z ludźmi. Mieszkańcy Sri Lanki są przyjaźnie nastawieni do turystów i bardzo uprzejmi. Nie lubią jednak, gdy uraża się ich uczucia religijne. Turyści mogą zwiedzać świątynie buddyjskie i hinduistyczne, ale źle widziane jest głośne i lekceważące zachowanie w miejscach kultu. W świątyniach i w pobliżu świętych miejsc należy okrywać gołe ramiona, zamienić szorty na długie spódnice lub spodnie. Na plaży unikać zbyt skąpego stroju kąpielowego. W świątyni skalnej w Dambulla obowiązuje zakaz fotografowania. Zakaz ten obowiązuje także w świątyni, gdzie przechowywany jest ząb Buddy (w Kandy). Trzeba uzyskać specjalne pozwolenie na fotografowanie w Anuradhapura, Polonnaruwa i Sigiriya. Surowo zabronione jest pozowanie do zdjęć na tle świątyń i obiektów kultu religijnego. Wiele dzieci zamiast chodzić do szkoły, żebrze wśród turystów. Mając więc to na uwadze, nie należy wręczać dzieciom datków ani prezentów.