Granica

Obywatele RP udający się do Chin muszą mieć ważną wizę pobytową lub tranzytową. Wiz nie trzeba mieć wjeżdżając do Hongkongu i Macau. Paszport powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy po terminie upływu ważności Chińskiej wizy. Przed przekroczeniem granicy cudzoziemiec wypełnia deklarację zdrowotną. Wwożąc do Chin środki płatnicze w kwocie powyżej równowartości 5000 USD, cudzoziemcy zobowiązani są do złożenia stosownej deklaracji celnej, na której podstawie przy wyjeździe przeprowadzana jest kontrola i odprawa dewiz wywożonych. W deklaracji celnej wyjazdowej cudzoziemiec ma obowiązek podać wszystkie wartościowe przedmioty, które posiada przy sobie (np. kamerę wideo, aparat fotograficzny, cenną biżuterię itp.). Rzadko zdarza się, aby służby celne kontrolowały te deklaracje na lotniskach. Nie wolno wwozić m.in. waluty chińskiej, publikacji uważanych przez prawo chińskie za szkodliwe (w tym pornografii i wydawnictw krytykujących władze i ustrój ChRL oraz materiałów propagujących działanie zakazanych w Chinach sekt, np. Falungong). Zabroniony jest także przewóz do Chin przetworów mięsnych, mlecznych, nasion, żywych roślin itp. Nie respektowanie tych przepisów karane jest konfiskatą żywności przy przekraczaniu granicy. Bez certyfikatu zakupu nie wolno wywozić dzieł sztuki, rzadkich wydawnictw, wyrobów z kamieni szlachetnych. Wywóz zakupionych w Chinach dóbr powszechnego użytku, w tym sprzętu elektronicznego, jest traktowany bardzo liberalnie. Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

Kuchnia

Istnieją cztery wielkie kuchnie Chin. Na północy występują wpływy mongolskie, np. przyrządzany w miedzianym naczyniu hot-pot. Kuchnią północną jest też kuchnia pekińska. Najczęściej je się kaczkę, kurczaka i wieprzowinę z warzywami, sałatą pekińską, kapustą oraz grzybami – wszystko słabo przyprawione. Znana na całym świecie kaczka po pekińsku – to przykład kuchni północnej na wyjątkowe okazje. Jarzyny przysmaża się na patelni wok. Jako przyprawy używa się soli i octu. Z lezącego na południu Kantonu pochodzą krokieciki sajgonki i smak słodko – kwaśny. Kuchnia zachodu np. z prowincji. Syczuan, oraz jej potrawy rybne i mięsne są zazwyczaj ostro przyprawione: chili, pieprz kiczuański, imbir i czosnek oraz olej to typowe przyprawy. W pekińskich restauracjach serwowane są potrawy ze wszystkich części Chin.
Kultura jedzenia różni się od europejskiej; w restauracji często rzuca się kości i ości prosto na stół. Jedzący palą i robią dużo hałasu. Do jedzenia używa się pałeczek ale można poprosić o widelec. Zamawia się różne potrawy pomnożone przez ilość osób przy stoliku (np. 3-4 rodzaje dla 2 osób). Potrawy stawia się na półmiskach lub obrotowych nadstawkach na środku stołu, skąd każdy dokłada sobie daną potrawę na swój talerz. Ryż zamawia się osobno, przeważnie jest podawany na końcu. Na przystawkę podaje się warzywa i sałatki, a po ich zjedzeniu wszystkie zamówione potrawy. Na północy Chin zupę je się na końcu, a w Kantonie na początku. Na deser jada się owoce. Jeśli chodzi o napoje to najpopularniejsza jest herbata jaśminowa. Miejscowe piwa: Beijing Beer, Yanjing Beer ja Tsing Tao należą raczej do słabych trunków. Do najbardziej cenionych win należą wina Dynasty, Great Wall, Qingdao Chardonnay i Riesling. Zagraniczne napoje są drogie.

Zakupy

Sklepy są czynne z reguły w godzinach 9-20, czasem do 21. W Chinach, a szczególnie w Pekinie są dziesiątki sklepów przeznaczonych dla turystów . Do obowiązkowego rytuału należy targowanie się – najlepiej zaproponować cenę przynajmniej o 2/3 niższą. W domach towarowych i sklepach państwowych ceny nie są do negocjacji. Wśród towarów godnych polecenia znajdują się ubrania z jedwabiu, kaszmiru, produkty naturalne (zioła i leki homeopatyczne), balsam tygrysi, sprzęt gospodarstwa domowego, porcelana, przedmioty ozdobne z jadeitu i emalii, antyki, perły, kaligrafia, obrazy i… dodatkowe walizki. Z Chin nie można wywozić przedmiotów starszych niż 200 lat, ani dzieł sztuki droższych niż 10 tysięcy yuanów. Na wszelki wypadek warto zachować paragon zakupu. Ceny są przeważnie dużo niższe niż w Polsce. Wyjątkiem są sklepiki w hotelach goszczących zagranicznych turystów specjalne „turystyczne” sklepiki z pamiątkami.

Zdrowie

W Chinach zdarzają się zachorowania na żółtaczkę pokarmową typu A – zalecane jest szczepienie profilaktyczne. Przed spożyciem posiłku należy zawsze dokładnie umyć ręce. Nie jest wskazane picie nieprzygotowanej wody z kranu; należy wyłącznie spożywać wodę butelkowaną i używać jej także do mycia zębów. Zaleca się picie wody z butelek z fabrycznym zamknięciem. Chińczycy powszechnie popijają przez cały dzień zieloną herbatę do posiłków. Opieka medyczna – poza rejonami głębokiego interioru nie stanowi problemu. W wielkich miastach działają szpitale wszystkich specjalizacji wyposażone w najnowocześniejszą aparaturę medyczną. Opłata za wizytę u lekarza wynosi od 20 do 100 USD. Cena za dobę pobytu cudzoziemca w szpitalu wynosi od 60 do 200 USD i nie obejmuje kosztów usług medycznych, badań ani leków za które płaci się dodatkowo. W największych miastach Chin, w zagranicznych klinikach, poziom świadczonych usług medycznych i stomatologicznych stoi na najwyższym światowym poziomie, co wiąże się z niezwykle wysokimi kosztami (wizyta lekarska od 90 USD wzwyż). Ze względów praktycznych wskazane jest zaopatrzenie się przed przyjazdem do Chin w podstawowe leki krajowe, gdyż popularne jest tutaj leczenie specyfikami medycyny chińskiej, niemającymi odpowiedników w polskiej farmakologii. W chińskich aptekach trudno jest kupić zagraniczne leki. W większych miastach znajdują się dobrze wyposażone przychodnie przeznaczone dla cudzoziemców, gdzie lekarze mówią po angielsku. Można w nich zrealizować zagraniczne recepty. W zwyczajnych aptekach sprzedających głównie leki ziołowe, można dostać proste leki na kaszel czy przeciwgorączkowe.

Zwyczaje

W południowych Chinach ludzie są bardzo otwarci, pogodni i życzliwi dla turystów. Chińczycy z północy są spokojni, opanowani, trudniejsi w kontaktach. Jeśli podczas rozmowy z Chińczykiem coś nas rozzłości, nie wolno tego okazywać, należy zachować spokój, w przeciwnym razie może to być źle odebrane. Ogólnie Chińczycy to ludzie sympatyczni i uśmiechnięci, mają łatwość nawiązywania kontaktów, nie przeszkadza im nawet brak wspólnego języka. Chińczycy zachowują się często dość głośno, popychanie w tłumie jest powszechne. Kolejki są raczej zjawiskiem nieznanym i do celu dostaje się ten, kto ma silniejsze łokcie i głośniej się zachowuje. Robienie zdjęć jest dozwolone z wyjątkiem niektórych zabytków, lotnisk, obiektów rządowych, wojskowych, mostów. Robiąc zdjęcia ludzi z bliska, należy poprosić o zgodę. Znajomość języka angielskiego poza hotelami nie jest częsta. Spokojne zachowanie i język gestów pomagają gdy braknie nam umiejętności językowych.