Granica

BRAZYLIA
Obywatele polscy są zwolnieni z obowiązku wizowego. Paszport musi być ważny minimum 180 dni od dnia wyjazdu z Brazylii. Przy przekraczaniu granicy podróżujący otrzymuje kartę wjazdu. Należy ją bezwzględnie zachować i przechowywać w innym miejscu niż paszport, gdyż w razie utraty lub uszkodzenia paszportu tylko na jej podstawie można opuścić Brazylię. Przy wwozie i wywozie waluty do 4000 USD nie ma obowiązku wypełniania deklaracji celnej. Wwiezienie większej kwoty należy zadeklarować. Wywóz dewiz powyżej 4000 USD jest możliwy tylko do wysokości kwoty zgłoszonej przy wjeździe. Podczas odprawy celnej należy wypełnić odpowiednią deklarację i okazać ją służbom celnym. W razie stwierdzenia niezgodności między deklaracją a stanem faktycznym, wymierzana jest kara finansowa. Bezcłowo można wwozić upominki do łącznej wartości 500 USD. Również w sklepach bezcłowych można nabyć towary o łącznej wartości 500 USD. Należy zgłosić wwóz telefonu komórkowego czy innego wartościowego sprzętu elektronicznego, który będzie używany na terenie kraju. Przewożona żywność powinna mieć pieczęć kontroli sanitarnej. Legalne wywożenie jakichkolwiek okazów flory i fauny oraz ustawodawstwo z zakresu ochrony środowiska. Ścisłą ochroną objęta jest flora i fauna. Zabronione jest wywożenie wyrobów z rzadkich lub dzikich zwierząt (np. pióropusze) oraz produktów wykonanych ze skóry zwierząt chronionych jest możliwe jedynie za specjalną zgodą kompetentnych władz. W Brazylii obowiązuje bardzo rygorystyczne
egzotycznych roślin. Dotyczy to także przedmiotów używanych przez tubylców, jak np. łuki, nakrycia głowy itp. Surowo karany jest przemyt narkotyków i w związku z tym szczególnie na lotniskach trzeba uważać na swój bagaż, by nikt do niego niezauważenie czegoś nie włożył.
Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

KOLUMBIA
Obywatele RP mogą przebywać na terenie Kolumbii bez wiz. Okres bezwizowego przebywania na terytorium Republiki Kolumbii zależy od charakteru pobytu i wynosi dla turystów – do 90 dni). Przy wyjeździe z Kolumbii drogą lotniczą należy wnieść opłatę lotniskową w wysokości ok. 52 USD (w dolarach lub w walucie miejscowej). Nie można zrealizować tej płatności za pomocą kart kredytowych ani płatniczych. Opłaty te nie są wliczone w koszt biletu lotniczego. Uwaga: Kasy pobierające opłaty lotniskowe nie przyjmują banknotów 100-dolarowych. Nie można też ich rozmienić w kasach na lotnisku. Cudzoziemcy mają obowiązek wypełnienia oświadczenia celnego. Bez składania deklaracji celnej można wwieźć lub wywieźć z kraju gotówkę, której równowartość nie przekracza 10 000 USD. Przy wyjeździe z Kolumbii nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. Obcokrajowcy udający się do Kolumbii mają obowiązek wypełnienia oświadczenia celnego. Od 1.08.2004 roku można bez składania deklaracji celnej wwieźć lub wywieźć z kraju kwotę w gotówce, której równowartość nie przekracza 1000 USD. Nie ma możliwości uzyskania w momencie wyjazdu z kraju zwrotu podatku VAT.

PERU
Obywatele polscy udający się do Peru w celach turystycznych (pobyt do 90 dni) oraz podróżujący tranzytem, są zwolnieni z obowiązku posiadania wizy. Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi 6 miesięcy. Obowiązuje opłata lotniskowa przy wylocie za granicę – ok. 30 USD od osoby. Nie istnieją ograniczenia i regulacje prawne dotyczące wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy. Nie ma obowiązku meldunkowego. Funkcję tę spełnia wręczany na przejściach granicznych do wypełnienia formularz wjazdowy (immigration), którego drugą stronę należy bezwzględnie zwrócić przy wyjeździe. Obowiązują prawa międzynarodowe, ale ze względu na fakt, że Peru jest krajem narkotyków; jeśli kartka zaginie – należy złożyć o tym meldunek na policji. Zabroniony jest wywóz liści koki, z których parzy się herbatę tzw. mate de koka. Wolno wywieźć jedynie herbatę z koki w formie saszetek, które można nabyć w sklepach spożywczych. Są bardzo surowe kary za handel narkotykami. Poza policją, obławy na przemytników urządzają także linie lotnicze, nie tylko dla wyjeżdżających z Peru, ale i na przylatujących do Europy.
Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

BOLIWIA
Polscy turyści udający się do Boliwii są zwolnieni z obowiązku wizowego, jeśli pobyt nie przekracza 90 dni. Wymagana ważność paszportu wynosi co najmniej 6 miesięcy od daty wyjazdu z tego kraju. Boliwia nie ma placówki dyplomatycznej w Polsce. Przy wyjeździe za granicę obowiązuje opłata lotniskowa w wysokości 25 USD od osoby. Przekraczający granicę turysta otrzymuje do wypełnienia kartę wjazdu (tarjeta andina), którą należy zachować i zwrócić przy wyjeździe. Paszport lepiej przechowywać w sejfie hotelowym, a przy sobie nosić ksero strony ze zdjęciem. Nie ma ograniczeń co do wwozu, wymiany i wywozu pieniędzy. Do Boliwii można wwieźć bez cła dwie butelki alkoholu, 500g tytoniu, 50 cygar i 200 szt. papierosów. Posiadanie narkotyków jest surowo karane.
Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ

ARGENTYNA
Przy wjeździe do Argentyny nie są wymagane wizy. Trzeba okazać paszport ważny co najmniej 3 miesiące od daty planowanego wyjazdu z tego kraju. Nie wolno wwozić żywności, nasion, jedzenia dla zwierząt itp. Bezcłowo można wwieźć podróżny bagaż osobisty o wartości do 300 USD oraz dodatkowo nowe rzeczy o wartości do 300 USD, nabyte w argentyńskiej strefie wolnocłowej. Przy wyjeździe na lotnisku można odzyskać podatek VAT (IVA) od większości zakupionych na terenie Argentyny towarów o wartości ponad 70 ARS (minimalna kwota na jednym rachunku) w sklepach włączonych do systemu Global Refund. Argentyna jest obecnie jednym z głównych szlaków przemytu narkotyków z Ekwadoru, Kolumbii i Peru do Europy.

Przemyt narkotyków jest zagrożony bardzo surowymi karami więzienia. Należy bezwzględnie wystrzegać się przyjmowania przesyłek lub toreb od obcych osób. Przepisy wjazdowe i celne opracowano na podstawie informacji z MSZ.

Kuchnia

BRAZYLIA
W południowej Brazylii jada się podobnie jak w Argentynie – najchętniej mięso z grilla. Ale im dalej na północ, tym bardziej kuchnia zaczyna przypominać karaibską: jest słodko, owocowo i pikantnie. Do lokalu idzie się na churrasco (ogromne kawałki świeżego mięsa pieczone na ogniu z węgla na świeżym powietrzu. podawane z sosem zrobionym z kawałków pomidorów i cebuli): płaci się przy wejściu, zawsze tyle samo i ta opłata jest rodzajem biletu na jedzenie – można jeść bez ograniczeń, płaci się osobno tylko za napoje. Przed posiłkiem obowiązkowo pije się napój zwany caipirinha, czyli drink z cachaca (wódka z soku trzciny cukrowej), albo bezalkoholowy - ipanema. Do posiłku – piwo (jasne i słabe) lub wino. Potem je się sałatki i mięso: karkówka (lombo), żeberka (costelinha), wołowina (picanha), kurczak (coxa de frango) – wszystko zamarynowane, vatapá – krewetki z posiekaną rybą, gotowane w oliwie dende, ryż, mleko kokosowe i kawałki chleba, sarapatel – wątroba i serce wieprzowe lub baranie mieszane ze świeżą krwią. Do tego dodane pomidory, papryka i cebula, feijoada – to najbardziej znana potrawa kuchni brazylijskiej, bardzo rozpowszechniona poza Brazylią. Podstawą jest czarna fasola gotowana z różnymi gatunkami kiełbas, suszonym mięsem, ozorem wieprzowym lub wołowym, uszami i ogonem wieprzowym, ryżem, z czosnkiem i pieprzem malagueta (bardzo mocny). Brazylijczycy nie lubią pikantnych potraw, za to dodatki i sosy mogą być bardzo ostre (np. sos z papryczką piri-piri). Posiłek kończy plaster grillowanego ananasa. Polskim turystom przypadnie do gustu bigos po brazylijsku (fasola i mięso). Z napojów pije się piwo brazylijskie oraz guaraná - napój narodowy robiony z soku owoca amazońskiego o tej samej nazwie. Oraz bardzo słodkie desery: np. beijinhos de coco (kulki z żółtek, skondensowanego mleka oraz wiórków kokosowych), cajuzinho (kuleczki z czekolady i orzeszków ziemnych).

KOLUMBIA
Tradycyjnym daniem w Bogocie i w regionie Andów jest ajiaco - zupa z kurczaka, kukurydzy, ziemniaków, awokado i lokalnego zioła – żółtlicy drobnokwiatowej. Spożywa się ją z ryżem, sałatką z cytryny i awokado z dodatkiem kaparów oraz śmietany. Na śniadanie w stolicy je się changua – zupę mleczna z jajkiem i zieloną cebulką. Wzdłuż Morza Karaibskiego do najczęściej spotykanych potraw należą: wieprzowina, wątroba z wieloryba z przyprawami, ryż z kokosem, suero – przypominający w smaku jogurt z kwaśną śmietaną. Inne dania to: arepa - tortilla z mąki kukurydzianej podawana na wiele sposobów. Na wschodzie, w rejonie Llanos powszechne jest grillowane mięso i słodkowodne ryby przyrządzane na otwartym ogniu. Popularne są tamales – paszteciki z mąki kukurydzianej owinięte w liść bananowy i gotowany na parze; zazwyczaj jest nadziewany kurczakiem, ziemniakami, fasolą, marchewką. Z owoców do najpopularniejszych należą: guawa, mango, jabłko, gruszka, czarna jagoda, truskawka, granat. Kolumbijska kawa należy do najbardziej znanych na świecie; nazywa się tinto. Do innych napojów należy piwo Aquila, Aguardiente – przyprawiony anyżkiem, canelazo – przyrządzony na bazie rumu, podawany na zimno lub gorąco.

PERU
Peruwiańska kuchnia jest trochę pikantna i bardzo smaczna. Tradycyjne potrawy podawane na wybrzeżu to: ryba marynowana (ceviche de corvina) albo krewetki (ceviche de camarones) z cytryną, chili i cebulą, podawane na zimno z gotowanymi lub słodkimi ziemniakami. Ogromną popularnością, cieszy się stek smażony z cebulą, pomidorami i ziemniakami, podawany z ryżem (lomo saltado). Wyżej w górach podawana jest gęsta i sycąca zupa z makaronem, wołowiną, jajkiem, mlekiem i warzywami (sopa a la criolla) lub awokado nadziewane warzywami z majonezem (palta a la jardinera). Soki, kawa i herbata podawane są tak jak w Europie, chociaż herbatę najczęściej pije się z cytryną. Wśród napojów alkoholowych można spotkać parę gatunków piwa (cerveza). Specjalnością jest pisco, napój narodowy, który zazwyczaj podaje się w postaci koktajlu z białkiem jajka, sokiem z cytryny, słodkim syropem i lodem.

BOLIWIA
W większości hoteli i restauracji można otrzymać potrawy kuchni międzynarodowej. Jedną z najbardziej popularnych potraw w krajach andyjskich jest saltenas, czyli paszteciki z mięsem, które Boliwijczycy jedzą zazwyczaj rano; niektóre są muy picante, czyli bardzo ostro przyprawione z papryczkami chili, ale nieostre - poco picante – można spróbować. Zagryźć można chlebem marraqueta, kruchym z miękkim środkiem. Inne zakąski to empanadas – krokiety z serem, humitas – krokiety z kukurydzą. Jako główne danie można polecić sajta de pollo – ostro przyprawionego kurczaka z cebulą, fricase – to soczysta wieprzowina z ziemniakami, silpancho – to smażone mięso w pikantnym sosie, z ryżem i bananem. Z sałatek lepiej zrezygnować, bo można narazić się na ameby. Należy wystrzegać się mięsa z lamy, bo może zawierać pasożyty, jeśli nie zostanie gotowane przez długi czas. Najpopularniejszym piwem jest ciemne i słodkie - El Inca. Chicha - to sfermentowany napój z kukurydzy, nie zawsze zawiera alkohol (na prowincji oferują go lokalne restauracje, które mają wywieszoną na zewnątrz białą chorągiew). Api to orzeźwiający napój bezalkoholowy zrobiony z goździków, cynamonu, cytryny i cukru. Butelkowana woda marki Viscachani albo Naturagua jest godna polecenia, należy jednak sprawdzić czy jest fabrycznie zamknięta; wody mineralne to: Cayacavani, La Cabana, Mineragua. Picie wody z kranu może być niebezpieczne.

ARGENTYNA
Kuchnie Starego Kontynentu (Europy) są obecne w większości potraw. Argentyńczycy produkują najwięcej wołowiny na świecie, najwięcej też jej zjadają. Dlatego warto tam spróbować soczystego befsztyka. Grilowana wołowina – asado a la parilla – podawana jest często z kiełbaskami chorizo i kaszanką (mięso moczy się przez kilkanaście godzin w sosie zwanym chimichurri - marynata czosnkowo - ziołowa). Należy pamiętać, że pieczone mięso je się bez dodatków (musztarda, ketchup, majonez). Do mięsa pasuje lekkie wino stołowe, najlepiej z regionu Mendoza. Inne smaczne potrawy to: wielkie pierogi empanadas - pieczone lub smażone w smalcu jak nasze pączki. Często są nadziewane mieloną wołowiną, ale bywają też z serem, wędliną, warzywami. Do potraw dodaje się wiele przypraw, ziołami, oliwy z oliwek. We wszystkich restauracjach wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego można dostać wspaniale przyrządzone frutti di mare (owoce morza). Smaczne są też słodkie pierożki – pastelles, które w środku mają gęstą, ciągnącą się masę śmietanowo-karmelową zwaną dulce de leche (mają smak naszych „krówek”), której dodaje się też do wielu innych deserów, np. naleśników czy tortu. Argentyna produkuje między innymi słynne wina, które znakomicie smakują do grilowanej wołowiny.

Zakupy

BRAZYLIA
Sklepy są czynne: 9-19, a centra handlowe 10-22. Niektóre supermarkety - całą dobę. W okresie karnawału zamknięta jest większość urzędów i sklepów. Sklepy pamiątkowe, stragany i bazary można znaleźć na każdym kroku. Atrakcyjne są ceny złota i biżuterii: diamenty, szmaragdy, rubiny, ametysty, opale, topazy i inne. Można polecić także wyroby ze skóry: buty, torby, paski i z drewna. Interesujące są też: ceramika, koronki, haftowane ubrania, kapelusze z włókien naturalnych. Najbardziej jednak oryginalne są wyroby rękodzieła indiańskiego, jak: ozdoby, broń biała, instrumenty perkusyjne.

KOLUMBIA
Kraj jest eksporterem kamieni szlachetnych , a szmaragdy są podobno najpiękniejsze na świecie. Turyści często kupują złotą biżuterię, dzieła sztuki, antyki i wyroby ze skóry. Do oryginalnych wyrobów rękodzieła arktycznego należą: precyzyjnie rzeźbione, kolorowe talerze i puzderka wykonane z laki (pozyskiwanej z drzewa mopa-mopa), barwne materiały - ręcznie tkane przez członków plemienia Kuna, instrumenty strunowe (gitary), sombrera, lalki i marionetki, wyroby z kości i rogów zwierząt, kilimy i dywany. W Bogocie znajduje się kilka wielkich galerii handlowych. oraz kilka dzielnic z licznymi sklepami. Należy zwracać uwagę na wydawane w sklepach i na targach pieniądze. W obiegu znajduje się sporo falsyfikatów, są one zazwyczaj kiepsko podrobione, także nie trudno je rozpoznać (najczęściej o nominałach 5000 i 10 000 peso).

PERU
Sklepy są otwarte w godzinach 9.00-21.00. Wszędzie można znaleźć bardzo bogaty wybór towarów na każdą kieszeń. Wyroby z ceramiki, słynne swetry, czapeczki i poncho z alpaki (wełny z lamy), wyroby ze złota, wyroby skórzane, tkane maty, maski, biżuteria itd. Ceny bardzo zróżnicowane od 1 do 100 i więcej dolarów USD. Dobrze trzymać się zasady, by przy zakupie pamiątek, jeśli coś się nam podoba, natychmiast kupować, mocno się targować tylko u sprzedawców, unikać pośredników.

BOLIWIA
Boliwia jest tańsza niż sąsiednie kraje. Sklepy otwarte są w godzinach 10-13 i 15-19. Atrakcyjne są wyroby ze złota i srebra zrobione na wzór starej biżuterii Inków, oraz „antyczne” przedmioty z czasów kolonii hiszpańskiej. Articulos regionales – to ogromny wybór towarów, które wykonywane są w górskich wioskach i często reprezentują wysoki poziom artystyczny. Swetry z wełny alpaka, poncho oraz inne ubrania wełniane, a także ręcznie tkane: tkaniny, kilimy i ubrania dla dzieci można znaleźć na wielu bazarach, a także na stoiskach ulicznych. Można także polecić instrumenty muzyczne wykonane przez Indian, koronki, maski z drewna.

ARGENTYNA
Czas pracy urzędów i sklepów: banki i kantory - poniedziałek-piątek 10.00-15.00. Agencje turystyczne i punkty usługowe: z reguły 9.00-12.00 oraz 14.00-19.00. Sklepy: w wielkich miastach 9.00-20.00; w głębi kraju jest zwyczaj przerwy około południa. W soboty godziny pracy to: 9.00-13.00. Na straganach, w sklepach rzemieślniczych jest wiele przedmiotów nadających się na upominki lub pamiątki. Na uwagę zasługują przede wszystkim wyroby rękodzielnicze: ze skóry, drewna, obrazy, instrumenty muzyczne, biżuteria, odzież. Pieniądze (na pamiątki, rozrywki) dobrze mieć w małych nominałach i wymieniać stopniowo w bankach lub hotelach z uwagi na bezpieczeństwo.

Zdrowie

BRAZYLIA
Nie wymaga się szczepień od osób przybywających z Europy. W porze deszczowej wzrasta liczba zachorowań na dengue (rodzaj grypy afrykańskiej) oraz malarię. Na obszarze tropikalnym Brazylii należy wystrzegać się picia nieprzegotowanej wody. Przed spożyciem posiłku w restauracji lub barze należy pamiętać, że bardzo wiele infekcji przenoszonych jest w pożywieniu. Nie stołujmy się więc w miejscach o wątpliwej czystości, a zawsze przed jedzeniem należy dokładnie umyć ręce. Przychodnie i szpitale publiczne są bezpłatne, ale usługi w nich świadczone są często na niskim poziomie. Koszt wizyty u lekarza ogólnego wynosi ok. 40-70 USD, wizyta u specjalisty może być droższa.

KOLUMBIA
Większość mieszkańców to katolicy. Rola kościoła katolickiego jest bardzo duża; święta rodzinne ślub, urodziny, pogrzeb obchodzi się przestrzegając religijnych ceremonii. Parafia najczęściej jest środkiem życia lokalnej społeczności. Rodzina odgrywa najważniejszą rolę w życiu społecznym. Dorosłe dzieci preferują mieszkanie z rodzicami. Starsi członkowie rodziny są otaczani opieką i szacunkiem; podejmują oni najważniejsze decyzje dotyczące członków rodziny. Struktura społeczeństwa jest wyraźnie hierarchiczna. Wiek i sukces zawodowy determinują pozycję na drabinie społecznej. Przyjaciele i znajomi na powitanie obejmują się i całują; osoby sobie obce podaja sobie rękę. Mieszkańcy są uprzejmi wobec obcych i tego samego oczekuje sie od cudzoziemców, ktgórzy powinni unikać gwałtownych reakcji i zachowań. Mieszkańcy używają zarówno nazwiska matki jak i ojca. Obywatele o białej skórze są automatycznie traktowani jako potomkowie Hiszpanów. Biała skóra kojarzy się często z zamożnością. Mieszkańcy wybrzeża reprezentują swobodny sposób bycia, natomiast mieszkający w głębi kraju są bardziej formalni, opanowani, okazujący szacunek innym, szczególnie kobietom. Uroda młodych kobiet spotyka się z wielką uwagą; cały kraj śledzi coroczne konkursy piękności urządzane każdego listopada. Najpopularniejszym sportem jest piłka nożna; rozmowa na ten temat zawsze przyczynia się do przełamania pierwszych lodów.

PERU
Zagrożenie chorobami tropikalnymi na wybrzeżu i w górach jest stosunkowo niewielkie. W regionach nizinnych na wschodzie kraju (Iquitos, Pucallpa) występuje umiarkowane zagrożenie malarią i dengą. Denga i żółtaczka typu A występuje także w dżungli oraz w północnej części kraju. Szczepienia ochronne w zasadzie nie są wymagane. Na wysokości 3500 m n.p.m., czyli w okolicy kanionu Cusco i Jeziora Titicaca zdarzają się przypadki choroby wysokościowej (soroche). Jej przyczyną jest rozrzedzone powietrze powodujące niedotlenienie. Choroba ta objawia się bólami głowy i jamy brzusznej oraz torsjami. By temu zapobiec lub uśmierzyć objawy zaleca się tzw. tabletki soroche. Jeśli objawy nie ustępują, trzeba poprosić o butlę z tlenem. Zwykle po jednym dniu organizm przystosowuje się do wysokości. Aby łatwiej znosić pobyt zaleca się lekkostrawne posiłki, ograniczenie do minimum palenie papierosów. Objawy soroche łagodzi również rozpuszczalna polopiryna C. Woda z kranu nie jest zdatna do picia. Przy zakupie wody butelkowanej warto zwrócić uwagę na oryginalne zamknięcie, gdyż tylko taka gwarantuje bezpieczeństwo. Jedzenie serwowane na ulicy lub w małych jadłodajniach może spowodować kłopoty żołądkowe. Zaleca się zwracać uwagę na to, czy mięso, ryby i warzywa są świeżo ugotowane, a owoce obrane. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna w większych ośrodkach miejskich. Koszt standardowej wizyty u prywatnego lekarza wynosi 50 USD, EKG - ok. 20 USD, badań analitycznych - 70 USD, USG - ok. 60 USD. Doba w szpitalu lub klinice kosztuje od 30 do 100 USD.

BOLIWIA
Nie ma obowiązku szczepień, wskazane są jednak szczepienia przeciwko żółtej febrze, jeśli zamierza się podróżować do dżungli lub do Brazylii. W dżungli na wschodzie i północy kraju istnieje umiarkowane zagrożenie malarią i dengą. Bezpiecznie pod tym względem jest w okolicach stolicy La Paz (która leży na wys. ok. 4000 m n.p.m.). Powinny to wziąć pod uwagę osoby mające problemy z ciśnieniem lub chore na serce i przed wyjazdem skonsultować się z lekarzem.
Na dużych wysokościach, jak np. w La Paz mogą wystąpić objawy choroby wysokościowej (soroche); dotyczy to także rejonów Altiplano, oraz na jeziorze Titicaca. Objawy soroche to m.in. bóle głowy, jamy brzusznej, torsje, zmęczenie, bezsenność, kołatanie serca i zadyszka. Trzeba dać organizmowi czas na adaptację do rozrzedzonego powietrza i unikać długotrwałego wysiłku. Dobrze jest pić dużo wody, odpocząć oraz zażyć tzw. tabletki soroche, które można kupić w aptece (farmacias, boticas). Pomoc i opieka lekarska są dla turystów w większych miastach ogólnie dostępne. Cena standardowej wizyty lekarskiej to 15 USD, wizyta u dentysty kosztuje 15 USD, doba w klinice prywatnej - 60-100 USD.

ARGENTYNA
Nie są wymagane żadne zaświadczenia o szczepieniach. Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna, średni koszt wizyty prywatnej wynosi 40 USD. Szpitale prywatne są na wysokim poziomie. W aptece można dostać potrzebne leki, często bez recepty. Jak przy każdym wyjeździe, prosimy o zabranie podstawowych leków w małej ilości na przeziębienie i gorączkę, przeciw zaburzeniom żołądka, środki przeciwbólowe, plastry, bandaże, kremy chroniące przed słońcem. Warto także zaopatrzyć się w witaminę B, która działa odstraszająco na komary oraz inne środki przeciw owadom.

Zwyczaje

BRAZYLIA
Brazylijczycy są bardzo serdeczni i otwarci. W każdej sytuacji są gotowi do niesienia pomocy. Społeczeństwo jest zdominowane przez mężczyzn, jednak kultura macho ma lżejszą formę niż w krajach sąsiednich. Przy powitaniu powszechnym zwyczajem jest uścisk dłoni, ale wśród rodziny i przyjaciół wita się pocałunkami w oba policzki. Nie są zbyt punktualni – na porządku dziennym jest np. półgodzinne spóźnienie. Brazylijczycy są bardzo towarzyscy, uwielbiają godzinami rozmawiać i śpiewać z przyjaciółmi, popijając przy tym drinki.

KOLUMBIA
Większość mieszkańców to katolicy. Rola kościoła katolickiego jest bardzo duża; święta rodzinne ślub, urodziny, pogrzeb obchodzi się przestrzegając religijnych ceremonii. Parafia najczęściej jest środkiem życia lokalnej społeczności. Rodzina odgrywa najważniejszą rolę w życiu społecznym. Dorosłe dzieci preferują mieszkanie z rodzicami. Starsi członkowie rodziny są otaczani opieką i szacunkiem; podejmują oni najważniejsze decyzje dotyczące członków rodziny. Struktura społeczeństwa jest wyraźnie hierarchiczna. Wiek i sukces zawodowy determinują pozycję na drabinie społecznej. Przyjaciele i znajomi na powitanie obejmują się i całują; osoby sobie obce podaja sobie rękę. Mieszkańcy są uprzejmi wobec obcych i tego samego oczekuje sie od cudzoziemców, ktgórzy powinni unikać gwałtownych reakcji i zachowań. Mieszkańcy używają zarówno nazwiska matki jak i ojca. Obywatele o białej skórze są automatycznie traktowani jako potomkowie Hiszpanów. Biała skóra kojarzy się często z zamożnością. Mieszkańcy wybrzeża reprezentują swobodny sposób bycia, natomiast mieszkający w głębi kraju są bardziej formalni, opanowani, okazujący szacunek innym, szczególnie kobietom. Uroda młodych kobiet spotyka się z wielką uwagą; cały kraj śledzi coroczne konkursy piękności urządzane każdego listopada. Najpopularniejszym sportem jest piłka nożna; rozmowa na ten temat zawsze przyczynia się do przełamania pierwszych lodów.

PERU
Pojęcie czasu jest bardzo względne, a powiedzenie - hora peruana – oznacza permanentne spóźnianie się. Nie należy fotografować Indian bez ich pozwolenia (przeważnie za 1 sol zgadzają się). Biednym dzieciom nie należy dawać słodyczy (mile widziany zeszyt, ołówek), ani pieniędzy, bo dorośli im to zabiorą. Chociaż raz wyczyścić sobie buty u ulicznych dzieci – czyścibutów.

BOLIWIA
Indianie to 2/3 ludności. Wśród nich można rozróżnić Indian z okolic jeziora Titicaca, Indian z La Paz, a także Indian z Cochabamba, Yungas, Santa Cruz i Tarija. Istnieją antagonizmy między ludnością indiańską z rejonów górskich altipano - zwaną collas - a cambas, zamieszkujących równiny. Tylko 40% dzieci chodzi do szkoły, która jest w teorii obowiązkowa. Ponad 2/3 ludności żyje w chatach zbudowanych z cegieł suszonych na słońcu. Wielu Indian żyje nie posługując się pieniądzem, na zasadzie handlu wymiennego. W Boliwii mieszka także ok. 20 tys. czarnych, potomków niewolników przywiezionych z Peru i Buenos Aires w XVI wieku; mieszkają oni w Yungas. Indiańskie kobiety noszą swoje tradycyjne stroje z kolorowymi spódnicami (polleras), a w okolicy La Paz – noszą brązowe lub szare meloniki (bombin). W całym kraju nosi się ponad 100 fasonów kapeluszy. Indianie tradycyjne żują liście koki, które tłumią głód. Podczas lokalnych świąt mają zwyczaj pić alkohol bez umiaru, nosić dziwaczne maski i tańczą aż do upadłego. W samym sercu kraju, na wysokości 3,5 tys. metrów powstaje najciekawsza muzyka, którą tworzą Indianie Keczua i Ajmara. W ich tańcach można dostrzec elementy pochodzące od hiszpańskich kolonizatorów. Używają oryginalnych instrumentów perkusyjnych i piszczałek.

ARGENTYNA
Argentyńczycy są bardzo dumni ze swojego kraju i jego kultury. Są dobrze wykształceni i pragną być postrzegani jako kosmopolici i naród nowoczesny. Ponieważ ponad 85% populacji wywodzi się z Europy (Hiszpania, Austria, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Portugalia, Rosja, Szwajcaria, Polska) mają powszechne skłonności, by identyfikować się z Europejczykami . Ponad 90% mieszkańców jest wyznania katolickiego, z tego powodu rodzina jest w najwyższym poważaniu, a wartości konserwatywne – powszechne. Argentyńczycy serdecznie się witają; członkowie rodziny i przyjaciele obejmuj się oraz całują raz w policzek. W trakcie rozmowy stoją bardzo blisko siebie, nie unikając dotykania. W tej części świata istnieje pojęcie „macho” i mężczyźni stanowią przeważającą większość w polityce, biznesie i innych dziedzinach. W kontaktach między płciami przyjęta jest słowna forma flirtowania – zwana „piropos”; turystki mogą się spotkać ze skierowanymi do nich pozytywnymi komentarzami - trzeba je przyjmować z uśmiechem.