GRANICA
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Królestwa Norwegii jest dowód osobisty lub paszport (ważny minimum 3 miesiące dłużej niż planowany okres pobytu) lub nowego wzoru. Norwegia jest członkiem układu Schengen. Norwegia nie jest w pełni objęta unią celną, dlatego też obowiązują tu inne niż na terytorium Unii Europejskiej przepisy dotyczące wwozu towarów przez turystów. Oprócz rzeczy osobistego użytku potrzebnych na czas podróży, bez cła i innych podatków można wwieźć do Norwegii towary o łącznej wartości nie przekraczającej kwoty 6000 NOK, jeśli nie przekraczają one ustalonych limitów: Napoje alkoholowe: a) 1 l napojów alkoholowych o zawartości 22–60 proc. alkoholu i 1,5 l napojów alkoholowych o zawartości 2,5–22 proc. alkoholu lub 3 l napojów alkoholowych o zawartości 2,5–22 proc. alkoholu; b) 2 l piwa o zawartości alkoholu ponad 2,5 proc. lub innego napoju alkoholowego o zawartości alkoholu od 2,5 do 4,7 proc. (oznacza to, że można wwieźć np. 5 l piwa, o ile nie wwozi się innych napojów alkoholowych). Napoje alkoholowe mogą przywozić osoby, które ukończyły 18. rok życia. Napoje z zawartością alkoholu powyżej 22 proc. mogą wwozić osoby, które ukończyły 20. rok życia. Papierosy i wyroby tytoniowe: 200 szt. papierosów lub 250 g tytoniu i 200 szt. bibułek papierosowych (dotyczy to osób, które ukończyły 18. rok życia). Żywność, produkty mięsne i mleczne (przywożone z tereniu państw UE/EOG): w sumie 10 kg mięsa i przetworów mięsnych, sera. Przy wjeździe i wyjeździe można mieć przy sobie gotówkę (waluta norweska i inne waluty) o wartości nieprzekraczającej w sumie kwoty 25 000 NOK. Gotówkę o wartości przekraczającej tę kwotę należy zadeklarować na specjalnym formularzu służbom celnym podczas przekraczania granicy.

Kuchnia

Norweskie specjalności to: potrawka jagnięca z kapustą, marynowany łosoś (gravlaks), pierogi (kumle) lub medaliony z renifera. Restauracje mają codzienne dostawy świeżych ryb z Morza Barentsa i Północnego. Od lutego do kwietnia serwowany jest ikrzak dorsza z Lofotów (lofotskrei). Przed Bożym Narodzeniem specjalnością jest lutefisk, dorsz marynowany w ługu. Regionalne kawiarnie i restauracje oferują dania z całego świata, a jedzenie w mniej eleganckich lokalach często jest smaczne i niedrogie. Wysokie są ceny alkoholi. Ryby, dorsz i śledź – są podawane na różne sposoby. Popularna jest również dziczyzna, zwłaszcza mięso renifera, łosia i ptaków łownych. Bardzo lubiane są tu owoce leśne, m.in. jagody, maliny i moroszki. Często stanowią one podstawę deserów.

Zakupy

Norwegia znana jest z robionych na drutach swetrów wełnianych i rękawiczek. W sklepach z pamiątkami można kupić np. biżuterię ze srebra oraz z emalii, wyroby z cyny, ręcznie malowane przedmioty z drewna, skóry z renifera, tkane kilimy i makatki na ścianę, figurki trolli.

Zdrowie

Nie ma zagrożeń sanitarno-epidemiologicznych. Nie ma obowiązku szczepień przed przyjazdem. Opieka lekarska w Norwegii jest szeroko dostępna i stoi na bardzo wysokim poziomie: nawet najdalej położone miasteczka są w bliskim zasięgu służb medycznych. Osoby posługujące się językiem angielskim nie powinny natrafić na żadne bariery językowe - jeśli lekarz lub pielęgniarka nie mówią w tym języku (co jest mało prawdopodobne), zawsze znajdzie się w pobliżu ktoś, kto zna angielski. Obywatele Polski muszą płacić za wszelkie usługi medyczne, z jakich korzystają w Norwegii. Koszty leczenia w są bardzo wysokie (pełna cena wizyty u lekarza internisty to 400–600 NOK, u stomatologa 1000–1500 NOK, koszt jednej doby w szpitalu – ok. 3000 NOK.

Zwyczaje

Norwegowie to ludzie otwarci, sympatyczni i chętni do pomocy. Bardzo dbają o środowisko naturalne, tak więc nie ma mowy o zaśmiecaniu dróg lub miejsc publicznych, nie wspominając już o lasach czy górach. Norwegowie dokładnie przestrzegają przepisów, w tym drogowych. Jeśli nie wolno w jakimś miejscu palić, to nikt tego nie zrobi, a jeżeli ustawiono znak ograniczenia prędkości - nikt nie pojedzie szybciej. Zakazów jest jednak niewiele i tak nie ma zakazu deptania trawników czy ogólnego zakazu fotografowania w muzeach. Większość norweskich zwyczajów nie różni się od ogólnoeuropejskich (w tym także polskich) zachowań. Jeśli ktoś nie jest czegoś pewny (np. jak i z czym jeść regionalne danie), wystarczy zapytać, a na pewno znajdzie się osoba, która udzieli wyczerpujących objaśnień.